آیا کشاورزی در کشور باید متوقف شود؟

به گزارش تحریریه، روزی نیست که مقامات بلندپایه کشور از پیامدهای وحشتناک تنش آبی شدید و کاهش درازمدت نزولات جوی و کاهش منابع آبی در ایران صحبت نکنند. بسیاری بر این باورند که این شکایات به تأخیر افتاده و احتمالاً پس از مرگ سهراب درمان شده است. اما گروهی دیگر بر این باورند که با حکمرانی بلندمدت مناسب، می‌توان برخی از نقاط ایران را از خطر خالی شدن تا حدودی محافظت کرد.

به جای پروژه های انتقال آب، جلوی تلفات آب را بگیرید

محمد تاجبش، رئیس انجمن علمی سامانه‌های مخازن آب باران، با انتقاد از بی‌توجهی به سامانه‌های جمع‌آوری آب باران در سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های کشور، می‌گوید: موضوع اصلی این است؛ چرا اراده ای برای کاهش تلفات آب وجود ندارد اما حاضریم ده برابر بیشتر برای پروژه های انتقال آب هزینه کنیم. یکی از راهکارهای اصلی کاهش هدررفت و هدر رفت آب، استفاده از سیستم های سطحی برای استحصال آب باران و مدیریت آب سبز است که در کشورهای مختلف دنیا مورد استفاده قرار می گیرد.

ضرورت مدیریت آب سبز در کشور

حسام اشعریون کارشناس با توجه به اهمیت و ضرورت مدیریت آب سبز برای جهش به تولید و رسیدن به امنیت غذایی و رسیدن به خودکفایی با محصولات استراتژیک کشاورزی می گوید: توسعه کشاورزی و تولید مواد غذایی هیچ مزیتی ندارد. باید گفت که تاکنون منابع آبی کشور به درستی شناسایی و بهره برداری نشده است. از آنجایی که اکثر منابع آبی کشور در حال حاضر بدون بهره برداری در دسترس نیستند، باید به بررسی انواع منابع آبی و نحوه تخصیص آنها در کشور بپردازیم تا مزایا و مشکلات اصلی در حوزه سیاست آب و غذا و راهکارهای پیشنهادی را درک کنیم. . در چرخه هیدرولوژیکی منابع آب به دو دسته «آب آبی» و «آب سبز» تقسیم می شوند. کل آب های زیرزمینی و آب های سطحی، آبی را تشکیل می دهند که می تواند در تمام کاربردهای موجود، از جمله کشاورزی، آب آشامیدنی و صنعت مورد استفاده قرار گیرد. آب ذخیره شده در قسمت های غیر اشباع خاک که از بارندگی تامین می شود و در دسترس گیاه است و از طریق تبخیر و تعرق غیر قابل دسترس است، آب سبز نامیده می شود.

  چه بافتهایی ذوب می شوند؟

65 درصد منابع آبی کشور را آب سبز تشکیل می دهد

ابوالقاسم حسین پور مدیرعامل سابق سازمان حوضه، مراتع و آب کشور با بیان لزوم مدیریت آب سبز می گوید: استفاده از این آب در کشاورزی باعث کاهش پایداری خاک، کاهش فرسایش خاک، خاک و احیای پوشش گیاهی می شود. نگاه ما به آب (رواناب ذخیره شده در رودخانه ها و مخازن سطحی و زیرزمینی) محدود نیست. همچنین 65 درصد منابع آبی را آب سبز تشکیل می دهد و یکی از اقدامات مهم و موثر برای کشور مدیریت حوضه آبریز و مدیریت آبخوان است که می تواند این ظرفیت را برای اهداف مختلف افزایش دهد.

همچنین مدیریت آب سبز با انجام فعالیتهای آبخیزداری و آبخوانداری مزایای متعددی خواهد داشت که مهمترین آنها تغذیه آبهای زیرزمینی است. در این خصوص مجتبی پاک پرور، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس معتقد است: 10 سال تحقیق مستمر نشان می دهد که نسبت تغذیه آب های زیرزمینی بین 26 تا 84 درصد با میانگین 55 درصد کل است. رویدادهای سیل و بین 63 84 درصد با میانگین 75 درصد برای سیل های بزرگ.

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس با بیان دیگر مزایای مدیریت آب سبز با آبخیزداری و آبخوان داری می گوید: از دیگر مزایای آبخیزداری و آبخوان داری برای مدیریت سفره های زیرزمینی آب سبز می تواند ذخیره رطوبت خاک را افزایش دهد. ظرفیت، افزایش حاصلخیزی خاک توسط رسوبات غنی از مواد مغذی، تبدیل زمین‌های بایر بیابانی به زمین‌های زراعی حاصلخیز، ایجاد ریزاقلیم معتدل، افزایش غنای کمی و کیفی پوشش گیاهی طبیعی، ایجاد محصول مناسب و دشت سیل‌آلود اشاره می‌کند.

  هدیه باگچلی به اردوغان بیش از یک برنامه است

در نهایت خوشبختانه چندین نمونه موفق از سیستم های مدیریت آب سبز و جمع آوری آب باران در کشور وجود دارد که از آن جمله می توان به باغ های انگور یاسود، نهالستان سنجد در کوه عنگ بن علی تبریز، باغ های انجیر در استهبان، علوفه کاری در میانکوه سواری، پرورش جو اشاره کرد. در آبخوان کوثر و غیره

پایان /

دیدگاهتان را بنویسید