تروما چیست و چگونه کنترل می شود؟

تروما چیست و چگونه بر ما تأثیر می گذارد و چگونه می توانیم به طور مؤثر با آن مقابله کنیم؟

به گزارش ایسنا، رجانیوس گفت: ساعت حدود 1:45 دقیقه بامداد پنجشنبه ژوئن بود.

خوب به یاد دارم که از خواب بیدار شدم و ملحفه ها را چنگ زدم.

همه چیز اطرافم می لرزد. احساس گیجی کردم.

نمی دانستم چه خبر است.

اول فکر کردم ممکن است کابوس زلزله دیده باشم.

تنها چیزی که می دانستم این بود که با ترس شدید از خواب بیدار شدم و ناگهان صدای جیغ و فریاد و از دور صدای آژیر به گوشم رسید.

آنجا بود که متوجه شدم اتفاق بسیار بدی افتاده است.

از پنجره پشتی اتاق خوابم به بیرون نگاه کردم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است، اما هوا به طور غیرعادی تاریک بود و فقط نور ستاره در مه صبحگاهی سوسو می زد.

وقتی جایم را پیدا کردم و از سلامت اعضای خانواده‌ام مطمئن شدم، لباس پوشیدم و بیرون رفتم تا ببینم چه اتفاقی افتاده است.

به یاد دارم که هوا هنوز پر از زباله و آشغال بود که به این طرف و آن طرف می چرخیدند و همه چیز با لایه نازکی از پودر خاکستری پوشیده شده بود.

به محض اینکه بیرون آمدم، همسایه ام را دیدم که با حوله در گوشه ای ایستاده است.

صورتش رنگ پریده و کسل کننده بود و پلک نمی زد و دهانش باز بود.

از او پرسیدم چه اتفاقی افتاده و او بدون اینکه چیزی بگوید گفت فقط ساختمان روبروی خیابان.

برج های Champlain در Surfside، فلوریدا بود، و حداقل نیمی از مجموعه بر روی خود ساختمان، در تمام دوازده طبقه فرو ریخته بود، و ساختمان در طول روز شلوغ بود.

طولی نکشید که شوکه شدم و با دهان باز ایستادم. در حالی که قلبم از درون می تپید.

به این فکر کردم که چه زندگی هایی از دست رفت و چه فاجعه ای بر ما آمد.

من شخصاً هیچ یک از قربانیان این ساختمان را نمی شناختم، اما فراموش نمی کنم که بسیاری از آنها را در حال استراحت در بالکن خود دیدم.

منظره اقیانوس از آنجا باید شگفت انگیز بوده باشد، به خصوص در شب و در نور ماه.

متأسفانه امروز صبح تنها منظره باقی مانده توده خاکی سرنوشت ساز در نزدیکی دریا بود.

در روزهای بعد، تیم های جستجو و نجات از سراسر منطقه وارد شدند، مجهز به جرثقیل، کاوشگر، پهپاد و سگ هایی که به دنبال نشانه های حیات بودند.

حتی رئیس جمهور ایالات متحده برای حمایت از خانواده قربانیان و امدادگران اولیه که برای نجات جان قربانیان تلاش خستگی ناپذیری کردند، به صحنه آمد.

اما در نهایت با وجود تمام تلاش و شهامت، هیچ بازمانده دیگری پیدا نشد.

اگرچه دردی که من احساس می کنم به اندازه درد خانواده های قربانیان نیست، اما آن را در اعماق درونم احساس می کنم زیرا هنوز پس از این فاجعه احساس اضطراب و اندوه عمیقی دارم.

  شروع بررسی مدارک استقلال و پرسپولیس در AFC

تروما چیست؟

تروما یا تروما تجربه ای غم انگیز و دردناک است.

تقریباً همه ما تقریباً یک یا چند رویداد آسیب زا را تجربه می کنیم، درست مانند مرگ در طول زندگی.

می توان گفت که اختلالات روانی در کنار تمام شگفتی های زندگی بخشی از تجربه ما انسان هاست.

در واقع، تخمین زده می شود که 70 درصد از همه بزرگسالان حداقل یک رویداد آسیب زا را در طول زندگی خود تجربه می کنند.

آسیب روانی می تواند در اثر هر نوع حادثه آسیب زا ایجاد شود.

از جمله خشونت عاطفی، خشونت، بلایای طبیعی و حوادث.

با این حال، اساساً دو نوع آسیب وجود دارد:

نوع اول: تصادف، درست مانند آسیب روحی ناشی از تصادف رانندگی یا یک بلای طبیعی مانند زلزله.

نوع 2: یک رویداد آسیب زا که طولانی و مکرر است، مانند سوء استفاده عاطفی از یک قلدر مدرسه که بارها و بارها تکرار می شود.

آسیب های عاطفی، مانند بسیاری از آسیب های فیزیکی، زخم هستند اما لزوما قابل مشاهده نیستند.

در واقع علائم اختلال عاطفی و روانی می تواند عاطفی و جسمی باشد.

شایع ترین علائم عاطفی تروما عبارتند از: سوزن سوزن شدن، عصبانیت، اضطراب، احساس گناه، غمگینی، سردرگمی، ناامیدی و شرم.

شایع ترین علائم جسمی تروما عبارتند از: خستگی، تمرکز کم، بی اشتهایی، پرخوری، بی خوابی، پرخوابی و فشار خون بالا.

اگرچه اکثر مردم حداقل یک رویداد آسیب زا را در زندگی خود تجربه می کنند، اما همه افراد در نتیجه تجربه یک رویداد آسیب زا، آسیب روانی یا آسیب زا را تجربه نمی کنند.

با این حال، این احتمالاً رایج ترین اختلال PTSD آسیب زا یا اختلال استرس پس از سانحه است.

این اختلال نتیجه قرار گرفتن در معرض یا تهدید به مرگ واقعی، آسیب جدی یا سوء استفاده جنسی است که ممکن است مستقیماً توسط شخص مبتلا به این اختلال تجربه یا مشاهده شده باشد.

سپس در اثر این رویداد آسیب زا، فرد خاطرات و خاطرات مکرر، غیرارادی و مضطرب را تجربه می کند.

بسیاری از افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه در ایجاد روابط نزدیک مشکل دارند و اغلب از موقعیت هایی که یادآور یک رویداد آسیب زا هستند اجتناب می کنند.

برخی از شایع ترین علائم PTSD عبارتند از تحریک پذیری (تحریک پذیری و نوسانات خلقی)، گرفتگی صدا، واکنش های اغراق آمیز، اختلالات خواب و رفتارهای خود تخریبی، از جمله خشونت، خودکشی و اعتیاد.

ما نمی‌گوییم که از این پس باید سعی کنید برای یک تجربه آسیب‌زای قریب‌الوقوع آماده شوید، بلکه می‌گوییم ابزارهای لازم برای مقابله مؤثر با چنین احتمالی را دارید.

به همین منظور در ادامه این مقاله شما را با 5 روش موثر برای رهایی از استرس ناشی از حوادث آسیب زا آشنا می کنیم.

  پرونده متهمان کرسنت در دستگاه قضایی تشکیل شد

ابراز وجود

برای برخی افراد، به اشتراک گذاشتن و به اشتراک گذاشتن تجربیات خود از فاجعه ای که متأسفانه در برابر چشمانشان رخ داده است، مایه اطمینان است و برای من، نوشتن این مقاله راهی سالم برای بیان سازنده احساساتم است.

هنوز هم برایم سخت است که درباره این فاجعه بدون مرور قسمت هایی از آن صحبت کنم.

با این حال، من می توانم در مورد آن با رنج احساسی نسبتا کمی بنویسم.

من قویاً معتقدم که نوشتن به من کمک کرده است که جهان را از منظری عینی‌تر و خودمحورانه‌تر ببینم و متقاعد شده‌ام که نوشتن درباره احساسات و خاطرات برای کسانی که رویدادهای آسیب‌زا را پشت سر گذاشته‌اند مؤثر خواهد بود.

با این حال، اگر وقت یا حوصله نوشتن درباره اتفاقات تلخی که تجربه کرده اید را ندارید، می توانید با کمک هنر احساسات خود را بیان کنید.

گاهی یک عکس به اندازه هزار کلمه می ارزد.

مشاوره

درد عاطفی یک رویداد آسیب زا ممکن است هرگز به طور کامل درمان نشود.

بنابراین علاوه بر ابراز وجود، راه دیگری برای مقابله با این آسیب، مشاوره است.

یک درمانگر آموزش دیده می تواند به شما کمک کند تا احساسات خود را به طور سازنده و با سرعتی قابل کنترل از نظر احساسی پردازش کنید.

مشاوره این پتانسیل را دارد که به شما کمک کند راهی مطمئن برای رهایی از خاطرات تلخ پیدا کنید و این با راهنمایی های حرفه ای انجام می شود تا شما را در مسیر درست نگه دارد.

وقتی صحبت از درمان بیماران مبتلا به تروما می شود، حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و درمان مجدد یا EMDR پذیرفته شده ترین روند بالینی است.

درمان ادعا می کند زمانی که فرد یک رویداد آسیب زا را تجربه می کند، مغز را درگیر می کند تا افکار، احساسات و تصاویر را آزاد کند و روان درمانی EMDR مسیرهای ذهنی ایجاد می کند که به طور موثر حواس پرتی را با کمترین اختلال عاطفی آزاد می کند.

مراقبه

چشم ها و گوش های شما ممکن است قبل از بلوغ به درستی باز نشده باشند.

ممکن است از آرامش محروم شوید.

در هر شرایطی که باشید، کنترل روحتان در دستان خودتان است، که فکر می کنم دریچه ای برای ورود به احساسات شماست.

مدیتیشن به شما کمک می کند تا با اعماق درون خود ارتباط برقرار کنید تا بتوانید احساس آرامش درونی بیشتری را تجربه کنید و روح خود را تغذیه کنید تا از آن در برابر انرژی های منفی محافظت کنید.

مدیتیشن، همراه با سایر مداخلات تکمیلی غیردارویی، نشان داده است که به طور قابل توجهی علائم شدید PTSD تجربه شده توسط سربازان پس از جنگ را کاهش می دهد.

پس تمام وسایل الکترونیکی را کنار بگذارید! (نترسید، موفق خواهید شد.)

  بازپرداخت وام 10 میلیون تنی برای هر سرپرست خانوار در صورت ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب / این وام 3 ساله با اقساط ماهانه حدود 300 هزار تن است.

برای درمان روح و روان خود آماده شوید و برای چند لحظه به چیزی جز سلامت روان خود علاقه مند نباشید.

یک مکان آرام و امن برای شروع پیدا کنید، شاید جایی در کف اتاق خواب و شاید نزدیکتر به پنجره. کفش های خود را در بیاورید، آرام، چهار دست و پا بنشینید، سپس با احتیاط دست های خود را روی باسن خود قرار دهید و چشمان خود را ببندید.

چند نفس عمیق بکشید و شروع به خاموش کردن ذهن خودآگاه خود کنید و در عین حال قدرت شفابخش آرامشی را که در این زمان شما را احاطه کرده است در آغوش بگیرید.

تا زمانی که می خواهید در این موقعیت بمانید!

ورزش ها

ورزش منظم می تواند استرس ناشی از ضربه را کاهش دهد.

چگونه؟ با افزایش تولید اندورفین، انتقال دهنده های عصبی در مغز که به تنظیم خلق و خو کمک می کنند.

علاوه بر این، ورزش های هوازی گردش خون را بهبود می بخشد، که برای دستیابی به سطح مطلوب سلامت ضروری است، زیرا خون و اکسیژن کافی را برای تمام اندام های بدن فراهم می کند.

در نتیجه قلب را سالم و ذهن را هوشیار نگه می دارد تا بتوانید احساسات خود را با وضوح بیشتری پردازش کنید.

ورزش با تقویت بدن و کاهش وزن اضافی بدن را تقویت می کند که قوی ترین پادزهر برای علائم ضربه است.

ارتباط

ترک یکی از شایع ترین علائم مرتبط با تروما است.

در بسیاری از موارد، کسانی که رویدادهای آسیب زا را تجربه کرده اند، برای جلوگیری از آسیب بیشتر، از دیگران کناره گیری می کنند.

اما از آنجایی که انسان ها اساساً موجوداتی اجتماعی هستند، ناخواسته با کناره گیری از همنوعان خود فرصت یک زندگی کامل و پربار را از خود سلب می کنند.

افرادی که در کودکی آزار عاطفی، فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده‌اند، معمولاً نمی‌توانند در بزرگسالی به دیگران اعتماد کنند.

در نتیجه، به عنوان بزرگسالان، نمی توانند روابط بین فردی قوی ایجاد کنند.

بر این اساس، من قویاً توصیه می‌کنم که هر کسی که در هر مقطعی از زندگی خود نوعی آسیب را تجربه کرده است به یک گروه پشتیبانی بپیوندد تا با کسانی که تجربیات مشابهی داشته‌اند ارتباط برقرار کنند.

نتیجه

در نتیجه، تروما بخشی اجتناب ناپذیر از تجربه انسانی است.

همه ما در مقطعی از زندگی، دیر یا زود حداقل یک رویداد آسیب زا را تجربه می کنیم. به عبارت دیگر، وقوع این رویداد اجتناب ناپذیر است.

اگر سعی کنید تا آخر عمر از حوادث آسیب زا فرار کنید، احتمالاً بسیاری از تجربیات شگفت انگیزی را که زندگی ارائه می دهد از دست خواهید داد.

«خبر خوب این است که شما می‌توانید از آسیب‌های روحی و جسمی، البته در طول زمان، و در بسیاری از موارد با سخت کوشی خود بهبود پیدا کنید.

دیدگاهتان را بنویسید