دشمن در این تنگه است!

حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان در یادداشتی با عنوان گلوگاه دشمن در این تنگه نوشت! نوشت:

1- مجله فرانسوی «شارلی ابدو» که چند سال پیش به ساحت مقدس پیامبر اکرم (ص) توهین می کرد، اخیراً در حالی دست به اقدام زده است که ایالات متحده و اروپا از حمایت از شورشیان و اجیر تروریست ها دست برنداشته اند و از آنها استقبال قوی شده است. توبیخ ملت ایران دوباره با بی شرمی برگشت و بار دیگر به مقدسات دینی و ملی مردم مسلمان ایران توهین های ظالمانه کرد. پس از توهین بی شرمانه نشریه مذکور، وزارت امور خارجه کشورمان سفیر فرانسه را احضار و به دولت فرانسه نیز تذکر داد. در پاسخ، دولت فرانسه به آزادی بیان استناد کرد! و توضیح نداد که اگر در فرانسه آزادی بیان وجود دارد، چرا زیر سوال بردن افسانه هولوکاست و حتی ابراز تردید در مورد تعداد قربانیان خیالی اعلام شده توسط صهیونیست ها نه تنها ممنوع است، بلکه حتی اگر یک کلمه گفته یا نوشته شود. در این زمینه گوینده و نویسنده به حبس و پرداخت جزای نقدی کلان محکوم می شوند!

لازم به ذکر است که در سال 1990 پارلمان فرانسه قانونی موسوم به «قانون گایزو» را علیه منتقدان اسطوره هولوکاست تصویب کرد و برخی دیگر از کشورهای اروپایی نیز قوانین مشابهی را تصویب کردند که بر اساس آن منتقدان اسطوره هولوکاست روانه زندان شدند. و به پرداخت جریمه های کلان محکوم شدند! در میان محکومان می توان به پروفسور رابرت فریسون، پروفسور راجر گارودی، پروفسور اورسولا هاوربک که یک استاد 88 ساله بود، و ده ها نمونه دیگر از محاکمه های مشابه که منجر به حبس و جریمه نقدی برای کارشناسان برجسته ای شد، اشاره کرد. اسناد نشان می دهد که هولوکاست افسانه ای است که توسط صهیونیست ها ساخته شده و یک دروغ بزرگ تاریخی است. یکی دیگر از صدها نمونه دیگر، کاریکاتوری است که یک نشریه فرانسوی از مکرون رئیس جمهور فرانسه ترسیم کرد که بلافاصله به دادگاه احضار، محاکمه و جریمه شد!

  کاهش تولید نان لوکس - نقد سرمقاله رسانه ها

اما در این رابطه باید گفت:

2- ماه گذشته (31 آذر) در یادداشتی با عنوان «مگر ما امت امام حسین (ع) نیستیم؟!» با اشاره به جنایات آشکار دولت های اروپایی در حمایت مالی، تسلیحاتی و تبلیغاتی از آشوبگران و تروریست های اجیر شده اشاره کرد. اقدامی هرچند وزارت امور خارجه علیه کشورهای اروپایی در احضار سفرای این کشورها و اعتراض به آنها اقدامی قابل توجه است، اما در بحبوحه جنگ ترکیبی همه جانبه ای که توسط دشمنان خارجی علیه کشورمان راه اندازی و انجام می شود. و در حالی که تمام قوانین شناخته شده بین المللی را زیر پا می گذارند و ظاهراً به حمایت مالی، تسلیحاتی و تبلیغاتی برای جنایات وحشیانه شورشیان تروریست می پردازند تا جایی که رسماً افراد را نام می برند و برای قتل آنها جایزه تعیین می کنند! تحریم یک مقام اروپایی و آمریکایی یا احضار سفرای آنها به وزارت خارجه نه تنها نامتعادل است، بلکه به سختی می توان عامل بازدارنده آن را بالاتر از صفر دانست! و تاکید کردیم که جمهوری اسلامی ایران گزینه‌ها و اهرم‌های بسیار دیگری برای پشیمانی آمریکا و اروپای تروریستی از حمایت از تروریست‌ها دارد که تاکنون استفاده نشده یا کمتر مورد استفاده قرار گرفته‌اند. اهرم هایی که در حقوق بین الملل مشروع و قانونی تلقی می شوند.

3- در یادداشت 31 آذرماه، بستن تنگه هرمز به روی نفتکش ها و کشتی های تجاری کشورهای مذکور را یکی از اهرم های قدرتمند و تاسف بار برای مقابله با جنایات آمریکا و اروپا ذکر کردیم. چرا؛ تنگه هرمز دومین تنگه پرتردد جهان است که روزانه نزدیک به 18 میلیون بشکه نفت از آن عبور می کند که معادل 42 درصد نفت خام جهان است که با تانکرها حمل می شود. جمهوری اسلامی ایران با استناد به کنوانسیون 1958 ژنو و کنوانسیون جامائیکا 1982 که موضوع آن «نظام حقوقی آبراه‌های بین‌المللی و حق عبور کشتی‌ها» است، حق دارد و می‌تواند اگر ببیند که منافع ملی آن در خطر است، تنگه هرمز را به روی همه نفتکش ها و حتی کشتی های حامل کالا و سلاح تجاری ببندد و دلیلی ندارد که اجازه عبور متخاصمان از این تنگه که در آب های سرزمینی کشورمان است، داده شود. این حق مطلق و قانونی ایران است که از عبور نفتکش ها و کشتی های حامل کالاهای تجاری متعلق به کشورهای متخاصم از تنگه هرمز جلوگیری کند.

  لزوم به روز رسانی سکونت و مالکیت در سامانه املاک

4- لازم به ذکر است که مواد 14 تا 23 کنوانسیون ژنو 1958 و مواد 17 تا 37 کنوانسیون جامائیکا 1982 به دریای ساحلی و حق عبور کشتی ها اختصاص دارد. ماده 14 کنوانسیون 1958 ژنو، اگرچه عبور کشتی‌های همه دولت‌ها اعم از ساحلی یا غیر آن را در دریای ساحلی مجاز می‌داند، اما به صراحت تاکید می‌کند که عبور کشتی‌ها نباید موجب آسیب به کشور ساحلی (در اینجا ایران اسلامی) شود. و بند 4 همین ماده بیان می دارد که «گذر و دریانوردی تا حدی که به آرامش، نظم یا امنیت کشور ساحلی لطمه ای وارد نکند بی ضرر است» و ماده 16 کنوانسیون «تعیین بی ضرر بودن عبور کشتی ها». یا مضر» این مسئولیت بر عهده دولت ساحلی است.

5- اکنون این سوال جدی و البته منطقی از سوی مسئولان محترم کشورمان (نه تنها وزارت امور خارجه) مطرح می شود که چرا از این حق قانونی جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با جنایات استفاده نمی کنند. کشورهای متخاصم؟! حال به سه مثال زیر توجه کنید:

ج: در دوران جنگ تحمیلی که خبر اعزام ناوهای آمریکایی به خلیج فارس برای حمایت از صدام به گوش امام (ره) رسید، ایشان فرمودند; اگر از من بپرسی، اولین کشتی را که می آید هدف می گیرم و غرق می کنم.

ب: در جولای 2017 آقای روحانی رئیس جمهور وقت خطاب به غربی ها گفت: «کسی که ذره ای از سیاست بفهمد نمی گوید صادرات نفت ایران را متوقف می کنیم. ما تنگه های زیادی داریم. تنگه هرمز تنها یکی از آنهاست. پس از آن اظهارنظر، آقای روحانی، رهبر معظم انقلاب گفت: سخنان رئیس جمهور در سفر اخیر خود به اروپا مبنی بر اینکه اگر نفت ایران صادر نشود، نفت هیچ کشوری در منطقه صادر نمی شود، مهم است. سخنان و بیانگر سیاست و رویکرد رژیم است. نظارت جدی بر این گونه مواضع رئیس جمهور وظیفه وزارت امور خارجه است.

  برگزاری مزایده ملی املاک

ج- در عین حال شهید سرافراز سپهبد قاسم سلیمانی در نامه ای خطاب به آقای روحانی نوشت: آنچه از بیانات معظم له در رسانه ها منعکس شد که اگر نفت جمهوری اسلامی ایران نباشد. صادر می شود، تضمینی برای صادرات نفت از کل منطقه نیست و اظهارات بسیاری ارزشی که در خصوص موضع جمهوری اسلامی ایران در قبال رژیم صهیونیستی بیان کردید مایه مباهات و افتخار است. دست شما را به خاطر این سخنان به موقع و حکیمانه و صحیح می بوسم و در خدمت هر سیاستی هستیم که مصلحت نظام اسلامی باشد.

اقدامات بعدی پس از حادثه اگرچه در بینش و شخصیت آقای روحانی جایی نداشت، اما پذیرش حضرت آقا و شهید سلیمانی نشان داد و همچنان نشان می دهد که اجرای این دیدگاه نه تنها بلامانع، بلکه ضروری است.

6- در نهایت اگر با اولین عملیات مخرب دشمن از ظرفیت و فرصت قانونی مذکور استفاده کرده و تنگه هرمز را به روی نفتکش ها و کشتی های تجاری دشمن بسته و در مواردی محموله های آنها را به عنوان غرامت ضبط کرده باشیم. دشمن جنایتکار و خونخوار او جرأت ادامه جنایات خود را نداشت.

به قول سعدی که سخنی حکیمانه است;

سر آبنما را می توان روی بیل برد

چو پر است، نمی‌توان به پشته حرکت کرد

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید