فلسفه اول خوردن هندوانه در زمستان چیست؟

30 آذر هر سال یک شب برای یلدا دارد که یک جشن باستانی ایرانیان با فصلی فصلی و مهمانی است. در تاریخ معاصر، مهم نیست که به چه چیزی برگردیم – حداقل تا دوره قاجار – هندوانه یکی از غذاهای معروف این جشن است. اما فلسفه خوردن هندوانه در سرما چیست؟

به گزارش رجانیوس به نقل از فارس، اولین چیزی که در مورد هندوانه یلدا باید گفت این است که همیشه در دسترس همه نبود و باید از قبل تهیه می شد. در شب یلدا مرسوم بود که هندوانه را به روشی خاص کاشت و پرورش می دادند که بعداً قابل جمع آوری است. به عبارت دیگر سعی شد میوه هندوانه تا جایی که امکان دارد به ساقه چسبیده شود و به طور طبیعی سالم بماند. بعد هندوانه های بهتری را در میان کاه نگه می داشتند تا شب یلدا بروند سر سفره یلدا.

معروف است که در زمان قاجاریه و حتی پس از آن این هندوانه محبوب بوده و در دسترس همگان نبوده و نمونه آن در کتاب «خاطرات عین السلطنه» که یکی از شاهزادگان قاجار بوده است آمده است: . دیشب که شب بزرگی است، ایرانی ها معمولا هندوانه می خورند، ما این آمادگی را نداشتیم. راستی… [یک نفر]به محض دریافت مبلغی پول و یک دانه یک دانه [هندوانه]برای ما فال آورد و برای همه چشید تا از معمول خارج نشود [رسم معمول انجام شده باشد]».

نکته دیگر اینکه ایرانیان برای شب یلدا بر اساس سنت دیرینه خرید نمی کردند و به قول نصرلا حدادی مورخ و فن شناس معاصر: «از بازار غذا نمی خرید. معمولاً در طول سال توسط زنان خانواده جمع می شدند. در شب یلدا میهمانان با خود غذا هم می آوردند اما بیشتر میزبانان شام را تهیه می کردند. [تنقلات شب‌نشینی]گردو، بادام، تخمه هندوانه، خربزه، هسته زردآلو، کشمش، سنجد، کنجد، خشکبار و تخمه هم سر سفره بود.

  پارلمان با طرح انتصاب مجدد بازنشستگان در دولت مخالفت کرده است

هندوانه بخوریم یا کشمش؟

حالا به هندوانه شب چله می رسیم و البته نام «سله» هم از اینجا آمده است: «سرزمین بزرگ کم کم شروع به گرم شدن می کند و این نوید بزرگی بود برای کسانی که زمستان های سختی را پشت سر گذاشتند».

برای فهمیدن فلسفه خوردن هندوانه در سرما، روایت مفصل و دلنشین جعفر شهری از یلدای دوره قاجار در کتاب «تهران قدیم» را بخوانیم تا بدانیم کار ایرانیان هرگز بی دلیل و غیرفلسفی نیست. ; پیشاپیش یلدا رو تبریک میگم در تهران فصول زودتر از حد انتظار شروع می شود، بنابراین ده تا پانزده روز مانده به نوروز، بهار و اواسط تابستان، پاییز و اواسط پاییز، زمستان شروع می شود و اولین ماه سال، برج حمل یا فروردین ماه، ماه گل و گل است. ماه دوم اردیبهشت را توتوپزن و از اول تیر تا پانزدهم مرداد ماه انقلاب تابستانی و از اول ژانویه تا آخر بهمن ماه انقلاب زمستانی نامیده می شود.

اوج گرما در اول و سرما در دوم و به این صورت ختم می شود: پس از 35 روز تابستان می گویند باد سردی می وزد که شب ها را خنک می گذارد و پس از 45 روز که باد سرد می وزد باز می شود. روزها هم سرد می شود از این روزها باید به هیزم و هیزم و غبار زغال زمستان فکر می کردند. و زمستان که دو ساقه داشت به نام ساقه بزرگ و ساقه کوچک که ساقه بزرگ بود از اول ژانویه تا دهم باخمان که زمین نفسش را گرفت و سرمای (شدید) در گرفت و از بعد تا آخر بهمن که ساقه کوچیک بود میگفتن بزرگ نشده بود کوچیک میشد… و سرمای پشته بزرگ هیچوقت به سرمای پشته کوچیک نمیرسید ولی آخرش بود از پشته کوچکی که بینوایان گفتند زمستان تمام شد و روسیه با زغال و سرما و ناتوانی در آماده کردن خاک با زغال فراموش شد…

  تولید ضرر؛ میراثی از دولت قبل برای دولت سیزدهم

و شب اول سله بزرگ یا یلدا که بزرگترین شب سال بود، هر دسته از خود و اقوام و همسایه ها شب را در آن سپری کردند و مقدار زیادی آجیل و شیرینی و میوه مخصوصاً هندوانه و انار و خربزه تهیه کردند. با هم برای تفریح ​​. . و فال و فال حافظ را نگه داشتند و درست همان شب گفتند که با غذای سفره یلدا مانند غذاهای سفره هفتم می توانند طبع گرم را گرم کنند و طبیعت سرد را گرم کنند.

به گونه ای که اگر دچار بد مزاجی شوند هندوانه و انار بخورند و در صورت سرماخوردگی توت و کشمش و خرما و مانند آن بخورند».

دیدگاهتان را بنویسید