مخالفت با واردات خودرو: نقد علمی به صنعت خودرو دارم، خودرو نباید وارد شود

12424 خبر اولیه

بر اساس سرمقاله سید مصطفی آقامیرسلیم، عضو کمیسیون اصل 90 و نماینده مردم تهران، ری، شمیرات، اسلام شهر و پردیس در مجلس، در یادداشتی با عنوان «نقد علمی به خودرو دارم. صنعت اما تصمیم را نمی دانم. اتومبیل.

من شخصاً نقدهای علمی و فنی به صنعت خودرو دارم و فکر می‌کنم مشکلات جدی در کیفیت محصولات داخلی و قیمت آن‌ها در بازار وجود دارد که باید به آن رسیدگی شود و این واقعیت چیزی است که به درستی مردم نامیده می‌شود. سرکوب شده است، اما راه حل این مشکلات را در هنگام واردات خودرو نمی دانم، زیرا:

ما می توانیم و باید سر میز خود بنشینیم!

ابتدا صنعت خودروسازی ما در سال 1341 تاسیس شد و در سال 1346 خودروی پیکان به کارخانه ملی ایران متصل شد. به تدریج عمق ساخت و ساز در کشور افزایش یافت تا اینکه پس از انقلاب با توجه به فرصت های موجود در تولید، تولید و قطعات، از سال 1375 کار بر روی طراحی خودروهای ملی به ویژه در مرکز تحقیقات ایران خودرو آغاز شد که در سال 1381 به انبوه سازی انجامید. سمند تولیدی ایستاد. قدم بعدی ایجاد مرکز تحقیقات موتور در سال 1376 بود که برای اولین بار موتور پیکان را اصلاح کرد تا مصرف سوخت ده درصد کاهش یابد و آلایندگی خودرو به میزان 50 درصد کاهش یابد. سپس در سال 1380 موتور گاز مسافری ملی را بر اساس سیاست ابلاغی دولت طراحی کرد و در سال 1385 تولید انبوه آن آغاز شد.

این فعالیت ها با همکاری مشاوران معتبر بین المللی انجام شد و منجر به انتقال دانش فنی طراحی، نمونه سازی و طراحی داخلی بدنه خودرو و نیروهای محرکه آن شد. اینها دستاوردهای بسیار ارزشمند فارغ التحصیلان و مهندسان متخصص جوان ایرانی است و سرمایه های کشور هستند که باید از آنها دفاع کنیم. این حرکت نشان داد که اگر بخواهیم و بخواهیم می توانیم کار درست را انجام دهیم و از دیگران حقیر نباشیم. ما می توانیم و باید سر میز خود بنشینیم!

دوم اینکه برای دستیابی به محصولات با کیفیت و قیمت رقابتی، تولید قطعات باید به صورت پیشرفته توسعه یابد. برخی قطعه سازان توانسته اند استانداردهای پذیرفته شده بین المللی را رعایت کنند، اما برخی دیگر به ظاهر برای دور زدن برخی تحریم ها اقدام به تولید قطعات ایرانی در چین کرده و حتی تلاش کرده اند. البته در مورد تولید خودرو، شرکت سایپا برخی از این مراحل را به موازات ایران خودرو، اما با فاصله چند ساله طی کرد.

  شب گذشته خط لوله سکوی فاز 16 دچار سانحه شد

ثالثاً، اگر می‌توانستیم تحریم‌ها را که یکی از اهداف آن رکود در صنعت خودروی ایران و ایجاد بحران کارگری بود، کاملاً و با موفقیت دور بزنیم، با مشکلات امروز مواجه نمی‌شویم. به این موضوع باید عدم سرمایه گذاری برخی از تولیدکنندگان قطعات تحقیق و توسعه به دلیل عدم توجیه اقتصادی، به ویژه به دلیل محدودیت تولید و تولید که نیاز به حمایت داشت، اضافه کرد، اما این حمایت به موقع انجام نشد.

چهارم، عدم اجرای قانون تجارت توسط این دو شرکت بزرگ و انتصاب مدیران اجرایی آنها از سوی دولت، منجر به سست شدن فرآیندهای کارشناسی حرفه ای شده است که با وجود هشدارهای متعدد، هنوز حل نشده است. بنابراین با توجه به اهمیت حکمرانی، یکی از دلایل ناکارآمدی این دو شرکت بزرگ خودروسازی در کشور را باید مداخله دولت در انتصاب مدیران عامل آنها دانست که هنوز اصلاح نشده و به ناچار دولت اصلی ترین است. مقصر در شرایط فعلی البته این نابسامانی جنبه مدیریتی دارد اما به همین جا ختم نمی شود و اکنون به یک ضعف مزمن ساختاری و مالی تبدیل شده است که نتیجه نهایی آن گریبان مردم را گرفته و نارضایتی عمومی را به دنبال داشته است.

خودرو از کالای مصرفی به کالای سرمایه ای تبدیل شده است

پنجم: با توجه به شرایط ناپایدار اقتصاد کلان که منجر به کاهش مداوم ارزش پول ملی شده است، امروزه برخی از افراد در زمانی که نیازی به خودرو ندارند، برای خرید خودرو ثبت نام می کنند، اما می خواهند برای جلوگیری از کاهش ارزش پول پس از بی، روی خودرو سرمایه گذاری کنند. اندازه آنها؛ یعنی در کشور ما برخلاف سایر کشورها، خودرو به یک کالای مصرفی و سرمایه ای تبدیل شده است و در نتیجه بسیاری از افرادی که واقعاً به آن نیاز دارند از آن محروم می شوند و این باعث تعمیق بازار می شود.

  حاج قاسم به من گفت که سربازان آمریکایی پوشک می پوشند

ششم: ظرفیت تولید خودرو در کشور یک میلیون و 400 هزار دستگاه است اما در سال گذشته کمتر از 900 هزار دستگاه تولید شد و واردات خودرو در محدوده پیشنهادی 70 هزار دستگاه راه حلی برای هیچ یک از این مشکلات نیست، اما ممکن است جایگزینی تولید داخلی با واردات در نظر گرفته خواهد شد. تمایل بیشتر برای سرمایه گذاری در خودروهای وارداتی مشکل قیمت بازار را تشدید می کند! و اگر بخواهد بیش از آن وارد کند، در حالی که به دلیل ظرفیت تولید خودرو در کشور و عدم استفاده کامل از آن، مشکلات ارزی به وجود می آید، چنین واردات گسترده ای کمکی به افزایش تولید نمی کند، بلکه متناسب با میزان آن است. واردات از تولید داخلی جلوگیری می کند. و سپس، اگر افزایشی در تولید صورت نگیرد و تولید ناخالص داخلی مانند چند سال پیش ثابت بماند یا حتی کاهش یابد، با این نقدینگی افسارگسیخته کنونی، دوباره باید شاهد افزایش قیمت در بازار باشیم.

اصلاحات اساسی که باید از نظر ساختاری و مالی انجام شود

هفتم، افزایش واردات، تولید داخلی و دستاوردهای مهم فنی آن با خون و تحمل رنج بیست سال اخیر تهدید خواهد شد، یعنی نیروی کار ماهر به دلیل ظلم ناعادلانه صنعت را ترک خواهد کرد و این امر باعث تضعیف بیشتر صنعت خودرو خواهد شد. در حالی که با اصلاحات اساسی و ساختاری که باید از نظر ساختاری و مالی انجام شود، هم صنعت و هم نیازهای مردم بدون دخالت بیگانگان قابل نجات است. ما می توانیم مشکلات خود را به تنهایی حل کنیم، اما نه با تحقیر دست اندرکاران این صنعت، یا با تغییر ساختار و یا با تغییر دولت غیرقانونی فعلی.

حمل و نقل عمومی به ویژه ریلی باید تقویت شود

هشتم، در 3 نوامبر 1937، i.e. 21 سال پیش، سیاست های مشترک اعلام شده توسط بخش حمل و نقل، اولویت دادن به حمل و نقل عمومی و اجازه دادن به مردم برای رفتن به خانه بدون نیاز به ماشین شخصی بود. به سر کار بروید یا مطالعه کنید یا خرید کنید. اما طی سالیان گذشته هیچ اقدام مناسبی برای تقویت حمل و نقل عمومی صورت نگرفته است و مردم به ناچار از وسایل شخصی خود اغلب با یک سرنشین استفاده می کنند که منجر به شلوغی و ترافیک طولانی مدت می شود، بنابراین میانگین سرعت خودروها در شهر تبدیل شده است. کندتر از 14 کیلومتر در ساعت و به زودی با این روند پیاده زودتر از اسب به مقصد خواهیم رسید. پس راه حل بن بست افزایش تعداد خودروهای شخصی، انجام ندادن فعالیت های روزانه است، به ویژه اینکه به عنوان مثال تهران از نظر خودرو ظرفیت 750000 خودرو را دارد در حالی که بیش از 4000000 خودرو در این شهر تردد می کنند. ، به جز موتور سیکلت. !! و حمل و نقل عمومی، به ویژه ریلی، باید تقویت شود. علاوه بر این، میانگین تعداد خودروهای خانگی در تهران و شهرهای بزرگ حدود 1.6 دستگاه است، در حالی که میانگین برای اروپا حدود 1.5 دستگاه برای هر خانوار است و می توان گفت که نیازهای واقعی و کارآمد به طور متوسط ​​و قطعا بیش از هزار دستگاه برآورد شده است. تهران دردی را دوا نمی کند، بلکه باعث ازدحام، اتلاف وقت و سوخت و تولید آلاینده ها می شود و اینها همه ضررهای عمومی و شخصی است که باید از آن جلوگیری کرد. تسهیل واردات تامین مداوم نیازهای حمل و نقل را تضمین نمی کند. نباید مشکل اصلی را فراموش کنیم و به مسائل فرعی بپردازیم. تاکید می‌کنم در هر صورت ارتقای کیفیت و رقابت‌پذیری نیاز تولید پایدار داخلی است و راه‌حل آن ارتقای دانش و فناوری در تولید داخلی است، نه اینکه اقدامات ارزشمند مهندسان و متخصصان خود را تحقیر یا فراموش کنیم.

  غول تراشه های جهان نیز روسیه را ترک کرده است

منبع: خانه ملت

پایان /

دیدگاهتان را بنویسید