مشکلات فقه سیاسی در جامعه ما

«فقه سیاسی» شیعه به‌عنوان فقهی که به استنباط و بیان احکام شرعی حاکم بر امور سیاسی می‌پردازد، ظرفیت زیادی دارد، اما ما از همه این ظرفیت‌ها به‌اندازه کافی استفاده نکرده‌ایم و لازم است فقه سیاسی ما در برخی مسائل مشارکت جدی‌تری داشته باشد. بتوانند از این توانایی ها بهره ببرند.

به گزارش رجانیوز به نقل از روزنامه ایران؛ در این گفتار سعی می کنیم به برخی از آنها اشاره کنیم.

“دولت”؛ واحد مطالعات فقه سیاسی

برخی معتقدند «حکومت» در فقه قابل بحث نیست. در این میان واحد تحقیق ما در فقه سیاسی باید «دولت» و نظام سیاسی باشد. در فقه سياسي شيعه، فقهاي ما در بحث نظام سياسي پيوسته مشكلات خود را مطرح مي كنند; از سید مرتضی در رساله عمل با سلطان تا مرحوم نائینی که نظام سیاسی را به دو نظام «ولایتیه» و «تاملیکیه» تقسیم کرد و نظریه امام خمینی (ره) که نظام های سیاسی را به سه دسته تقسیم کرد: «استبدادی فردی». نظام سیاسی، «نظام جمهوری مبتنی بر اکثریت» و «دولت اسلامی» همگی موضوعات خود را تحت عنوان «نظام سیاسی» ارائه می‌کنند. بر این اساس واحد تحقیق ما در فقه سیاسی باید «دولت» و نظام سیاسی باشد.

بی توجهی به فقه سیاسی ما در «تعیین وظایف دولت اسلامی»

کسانی که معتقدند فقه «نظریه دولت» ندارد، یا فاقد درک اساسی از فقه سیاسی هستند، یا درک آنها از فقه سیاسی، درک حداقلی است، البته این بدان معنا نیست که فقه سیاسی صرفاً مسئول نظریه فقه سیاسی است. دولت و نظام سیاسی، اما فقه علم سیاست وظیفه ارائه «نظریه دولت» را با استفاده از الفاظ، اخلاق و فلسفه سیاسی بر عهده دارد. در طراحی و ارائه نظریه دولت در فقه سیاسی، باید به ضرورت، منشأ، اهداف، وظایف، ساختار، ارکان دولت و انواع نظام ها توجه داشت که در این میان «اهداف» و «وظایف» حکومت بیشتر است. مهم. متأسفانه در این زمینه ما با مشکلات و چالش هایی مواجه هستیم، یعنی اینکه تکلیف دولت اسلامی از نظر فقه سیاسی چیست. جمهوری اسلامی در چه مسائلی باید وارد شود و چه چیزی را به مردم واگذار کند؟ این یک واقعیت است که بحث «اهداف و وظایف دولت ها» یک بحث ابتدایی در نظریه مدیریت دولتی است، اما متأسفانه در فقه سیاسی خود کمتر وارد این بحث شده ایم.

  آغاز آموزه به اورشلیم 12. در قسمت شرقی کشور

نفوذ جدی‌تر فقه سیاسی در تاکتیک‌های سیاست خارجی دولت اسلامی

روش ها یا تاکتیک های سیاست خارجی دولت اسلامی دومین پرسشی است که فقه سیاسی ما باید به آن سهم جدی تری داشته باشد و از جمله پرسش های مهم و موضوعی که در این فضا مطرح می شود این است که آیا دولت اسلامی می تواند از تقیه در سیاست خارجی خود استفاده کند؟ آهسته. تدریجی؟

امروزه در فقه سیاسی با سؤالات جدیدی مواجه هستیم، بنابراین در بررسی سؤالات فقه سیاسی باید صورت قدیم سؤالات را از صورت بندی جدید سؤالات جدا کرد، مثلاً اگر در قدیم پرسیده می شد که چگونه؟ «وفاداری مردم به تصمیم و قرارداد» می تواند بر اساس دولت باشد؟ امروز باید از خود بپرسیم که انتخابات عمومی یا انقلاب تا کجا می تواند مبنای حکومت داری باشد؟

حیات فقه سیاسی در گرو پاسخگویی به مشکلات روز است

مشکل ما در فقه سیاسی این است که با فقه برخورد تاریخی داریم، یعنی مباحث فقه سیاسی را در متون قدیمی می خوانیم و در همان چارچوب می مانیم! این در حالی است که در مسائل امروز فقه باید از جامعه و حکومت سؤال کنیم زیرا فقه یک «سنت تجدیدپذیر» است و حیات فقاهت به ویژه فقه سیاسی در گرو پاسخ به سؤالات روز است و اگر ما فقه از این معنا محروم است، عملا چیزی از او باقی نمی ماند. بنابراین در مطالعات و تحقیقات حقوقی بیش از هر چیز باید بر موضوعیت موضوعات حقوقی تمرکز کرد.

* متن حاضر، متن ویرایش شده و فشرده «ایران» از سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین دکتر نجف لکزایی است که با عنوان «مسائل فقهی سیاسی» در مدرسه فقهی علم آل محمد ارائه شده است. ، در آرامش باش

  دستور آیت الله رییسی و لغو فوری افزایش قیمت خودروهای ایران و سایپا

دکتر نجف لکزایی، استاد علوم سیاسی و رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

دیدگاهتان را بنویسید