چرا قرارداد 40 میلیارد دلاری نفت و گاز ایران با روسیه مهم است؟

گروه اقتصادی رجانیوز: هشتم تیرماه سال جاری قراردادی به ارزش 40 میلیارد دلار بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت روسی گازپروم منعقد شد. به گفته مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، این قرارداد عنوان بزرگترین سرمایه گذاری خارجی در تاریخ صنعت نفت ایران را به خود اختصاص داد.

این تفاهم نامه با هدف سرمایه گذاری و توسعه میدان پارس شمالی، فاز دوم میدان گازی کیش، افزایش فشار پارس جنوبی، اجرای پروژه های گاز طبیعی مایع، احداث خطوط لوله صادرات گاز، تبادل گاز و فراورده های نفتی، توسعه 6 میدان نفتی، همکاری های علمی و فناوری در صنعت نفت و صادرات کاتالیزور و تولید تجهیزات صنعت نفت امضا شده است که مورد انتقاد برخی رسانه ها و برخی رسانه ها قرار گرفته است. و فضای مجازی

با بازخوانی انتقادات وارده به دولت در امضای تفاهم نامه 40 میلیارد دلاری، می توان دریافت که بیشتر انتقادات با دیدگاه سیاسی مطرح شده و در واقع یک تفاهم نامه اقتصادی را با دیدگاه سیاسی نقد می کردند. مسائل اقتصادی در نقدهای متعددی مطرح شده است که بیشتر حول محور غیرقابل اجرا بودن این تفاهم نامه بوده است.

در این مقاله به این سوال می پردازیم؛ اصولاً امضای تفاهم نامه 40 میلیارد دلاری با گازپروم اقدامی در جهت جلب منافع ملی است یا خیر؟ آیا این اقدام اقدامی مثبت برای توسعه اقتصادی کشور محسوب می شود یا صرفاً اقدام شعاری دولتمردان است؟

برای یافتن پاسخ این سوال، نگاهی به وضعیت کلی صنعت نفت در کشور خواهیم داشت.

ایران با ذخایر فراوان نفت و گاز رتبه اول را در بین کشورهای دارای ذخایر هیدروکربنی در جهان دارد. در حالی که تقریبا نیمی از ذخایر اثبات شده نفت جهان، از جمله انواع نفت خام و میعانات گازی، تاکنون تولید شده است، اگرچه ایران یکی از اولین کشورهایی بود که تولید نفت تجاری را آغاز کرد، کمی بیش از یک سوم ذخایر اثبات شده ایران برداشت شده است. تا امروز..

از کل ذخایر نفتی کشف شده، 45 درصد توسعه نیافته است و در بخش گاز این میزان به 77 درصد می رسد. از طرفی بیشتر میادین نفتی کشور که قبلاً تولید شده اند در نیمه دوم عمر خود قرار دارند و برای حفظ تولید نیاز به سرمایه گذاری دارند.

  بزرگترین صرافی ارزهای دیجیتال جهان به بازار روسیه نگاه می کند

70 درصد گاز کشور از میدان عظیم پارس جنوبی که با قطر مخزن مشترک دارد، تولید می شود. این تا زمانی است که آثار افت فشار در این میدان عظیم آشکار شود و اگر امروز کار در زمینه افزایش فشار و احیای ظرفیت تولید فازهای مختلف پارس جنوبی آغاز نشود، در آینده با مشکل مواجه خواهیم شد. کاهش تولید به دلیل افت فشار میدان. در حالی که طرف قطری نه تنها با در دستور کار قرار دادن پروژه های افزایش فشار، تولید خود را حفظ کرده، بلکه برنامه های خود را حول افزایش ظرفیت برداشت از پارس جنوبی تنظیم کرده است.

اگرچه صنعت نفت کشور در دهه‌های اخیر فرصت‌های زیادی را در بخش پیمانکاری و توسعه میدانی به دست آورده و پروژه‌های نفت و گاز بسیاری را با ظرفیت داخلی اجرا کرده‌ایم. اما اینکه برای حفظ و افزایش ظرفیت تولید نیاز به تزریق پول بیشتر به بخش توسعه صنعت نفت داریم، واقعیتی انکارناپذیر است.

از سوی دیگر صنعت نفت و گاز صنعتی است که برای بهره وری بیشتر نیازمند به روز بودن از نظر فناوری با ارتباط مستمر مراکز علمی در سراسر جهان و انواع توافقات و تفاهم برای تسهیل و تسریع است. کسب دانش مدرن و به روز رسانی دانش بومی. نتیجه یک رویداد خوشحال کننده خواهد بود.

پروژه های صنعت LNG که صنعتی کاربردی است و توسعه آن برای ایران به عنوان یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر گاز در جهان ضروری است، سال ها در دام کسب دانش فنی و تامین سرمایه می ماند.

سرمایه گذاری در تکمیل خطوط صادرات گاز کشور به ویژه در کشورهای هدف از جمله پاکستان که تامین مالی بخشی از پروژه خط لوله قدیمی صلح در خاک خود را متوقف کرد، یکی از پروژه های مهم استراتژیک و اقتصادی ایران و منطقه محسوب می شود.

در حال حاضر تفاهم نامه ای امضا شده است که با توافق صورت گرفته، اولین گام برای تامین سرمایه و استفاده از فناوری روز دنیا برداشته شده است و به گفته مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران، مذاکرات و جلسات کارشناسی دو طرف آغاز شده است. به مرحله امضای بخش های مختلف این تفاهم نامه برسد.

  ردپای نفت روسیه در صادرات قزاقستان

محسن خجستمهر، مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران در گفت وگو با تسنیم، اظهار داشت: بی شک امضای قرارداد با گازپروم در گام نخست نیازمند تفاهم نامه ای در قالب تفاهم نامه مشترک با حضور کارشناسی بود. جلسات بین تیم های فنی دو طرف، می توانیم قراردادهای اجرایی امضا کنیم.

معاون وزیر نفت با ابراز خوش بینی نسبت به سرنوشت این تفاهم نامه بزرگ، آن را اولین گام در تحقق بزرگترین جاذبه سرمایه گذاری خارجی در صنعت نفت ایران دانست و گفت: عزم جدی برای امضای قراردادهای مربوطه با گازپروم و هر دو کشور وجود دارد. (شرکت ملی نفت و گازپروم) به طور جدی وارد این عرصه شده اند و در حال حاضر جلسات و مذاکرات کارشناسی بین آنها ادامه دارد.

همانطور که مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران اذعان داشت، راه درست برای انعقاد قرارداد معتبر برای طرفین، امضای تفاهم نامه جامع بود تا اقدامات فنی و حقوقی برای تحقق قرارداد در هر بخش و در رابطه انجام شود. به هر پروژه و زمینه ای

بنابراین، این تفاهم نامه که در مجموع دارای ظرفیت 40 میلیارد دلاری برای جذب سرمایه از شرکت روسی است و در قالب مذاکرات بعدی قابل افزایش است، ظرفیت بالقوه جذب سرمایه خارجی قابل توجه در صنعت نفت و فعال سازی پروژه های متعددی را دارد. منتظر این بودجه هستید بی شک به روز رسانی این ظرفیت بالقوه مستلزم ادامه جلسات کارشناسی و مذاکرات فنی و حقوقی دو طرف قرارداد است که به نظر می رسد عزم وزارت نفت و به ویژه شرکت ملی نفت ایران برای به روز رسانی این ظرفیت به نفع منافع باشد. منافع ملی و رونق اقتصادی کشور وجود دارد.

از این رو، امضای تفاهم نامه 40 میلیارد دلاری بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت گازپروم نه تنها یک اتفاق مذموم است، بلکه اقدامی است که در دل خود قابلیت های فراوانی دارد و با به روز شدن این توانمندی ها که مستلزم آن است. عزم جدی مسئولان صنعت نفت کشور، موضوعات مهمی چون حفظ تولید نفت و گاز، افزایش ظرفیت تولید در این دو بخش و ایجاد ابزارهای موثر و راهبردی در زمینه افزایش سهم ایران از تجارت جهانی نفت، گاز و … فرآورده های نفتی و در نهایت رونق اقتصادی کشور از توسعه صنعت نفت به عنوان صنعت درآمدزا و همچنین صنعت محرکه ای برای حرکت سریعتر لکوموتیو سایر صنایع کشور شاهد خواهیم بود.

  قیمت مسکن مهر در تهران چقدر است؟

چرا با یک شرکت روسی قرارداد امضا می کنیم؟

سوال دیگری که در زمینه امضای این تفاهم نامه مطرح می شود این است که چرا شرکت ملی نفت ایران به سراغ یک شرکت روسی رفت و چرا برای امضای این تفاهم نامه به سراغ یک شرکت غربی، اروپایی یا آمریکایی نرفت؟

پاسخ به این سوال این است که ببینیم تحریم هایی را که مانع حضور شرکت های غربی در ایران می شود، اعمال کرده است. آیا ایران شرکت های غربی را از مشارکت در پروژه های نفت و گاز و سرمایه گذاری در ایران منع کرده است یا این شرکت های غربی به دلیل تحریم های ناعادلانه، غیرمنطقی و خصمانه آمریکا در پروژه های نفت و گاز ایران مشارکت نداشته اند؟

ایران بازاری بکر و منحصر به فرد برای سرمایه گذاری نفت و گاز است، بازاری که دو شاخص مهم برای توجیه جذب سرمایه دارد. منابع عظیم نفت و گاز قابل استخراج در ایران وجود دارد و بازار تقاضای زیادی در ایران و منطقه ای که ایران در آن قرار دارد، در درازمدت این بازار تقاضا علاوه بر ظرفیت بازار جهانی وجود دارد. محصولات حاصل از سرمایه گذاری در بخش نفت تولید می کند و سال هاست که گاز ایران را جذب می کند.

از این رو شرکت های غربی هستند که از حضور در این بازار بزرگ خودداری کرده اند و مقامات ایرانی بارها اعلام کرده اند که ایران از تقاضای سرمایه گذاری خارجی در حوزه انرژی استقبال می کند و حتی قوانینی برای جذابیت بیشتر سرمایه گذاران خارجی برای کشورمان دارد. ایناهاش.

اکنون که شرکت روسی گازپروم که یکی از بزرگترین شرکت های جهان با تجربه در اجرای بسیاری از پروژه های بزرگ در حوزه نفت و گاز در رویکرد توسعه تعاملات همه جانبه ایران و روسیه است، حاضر به سرمایه گذاری در پروژه های نفت و گاز ایران، بهره برداری بهینه از این وضعیت می تواند زمینه ساز توسعه بیشتر نفت و گاز کشور باشد.

دیدگاهتان را بنویسید