کاهش فاصله طبقاتی در دولت سیزدهم

14513 خبر اولیه

طبق سرمقاله دفتر آمار: ضریب جینی از 0.40 در پایان سال 99 به 0.38 خواهد رسید.

بررسی شاخص های توزیع درآمد حاکی از بهبود چشمگیر شکاف طبقاتی در دولت سیزدهم است. در حالی که ضریب جینی از سال 1392 به بعد در سال اول دولت سیزدهم رو به وخامت گذاشته است. در سال 1400، ضریب جینی بهبود چشمگیری داشته است، بنابراین این ضریب از 0.4006 در سال 2019 به 0.3938 در سال گذشته ارتقا یافته است.

بر اساس ارزیابی مرکز آمار ایران، امسال با توجه به اجرای سیاست اصلاح ارز ترجیحی و ارتقای یارانه ها، شاهد ادامه روند بهبود این شاخص هستیم. بنابراین برآوردهای مرکز آمار ایران نشان می دهد که ضریب جینی از 0.3938 در سال گذشته به 0.3831 در سال جاری خواهد رسید.

بهبود قابل توجه عملکرد در دولت سیزدهم

در ابتدای سال 1390 ضریب جینی به 0.3700 افزایش یافت و این روند در سال های 1391 و 1392 ادامه یافت به طوری که در سال 1392 این شاخص به 0.3650 رسید. اما در سال 2013، ضریب جینی هر سال به سمت نابرابری بیشتر حرکت می کرد. امسال ضریب جینی به 0.3788 کاهش یافت. این شاخص در سال 1393 به 0.3851 و در سال 2015 به 0.3900 رسید. در ادامه این وضعیت، در سال 1395 ضریب جینی برای کل کشور به 0.3981 و در سال 2017 به 0.4093 رسید که بالاترین مقدار در سال 2010 بود. اگرچه این شاخص در سال 2018 اندکی بهبود یافت و به 0.3992 رسید، اما به 0.20196 در سال بازگشت.

با این حال، توسعه اقتصادی و اصلاح سیاست های اقتصادی همزمان با روی کار آمدن دولت سیزدهم منجر به بهبود ضریب جینی به عنوان مهم ترین شاخص نشان دهنده برابری توزیع درآمد شد. همانطور که گفته شد این شاخص در سال گذشته به 0.3938 رسید که نسبت به شاخص سال 1398 بهبود چشمگیری را نشان می دهد. در این زمینه مرکز آمار ایران بر اساس ارزیابی خود از تاثیر سیاست اصلاح ارز ترجیحی بر مخارج خانوارها، ضریب جینی برای سال جاری 0.3831 بوده که نسبت به سال های گذشته بهبود محسوسی را نشان می دهد.

  اسامی دفاتر پرمصرف تهران اعلام می شود

با توجه به یارانه معیشتی پرداختی به خانوارها که برای دهک های اول تا سوم ماهیانه 400 هزار تومان و دهک های چهارم تا نهم ماهیانه 300 هزار تومان است، در حالی که درآمد دهک های پایین درآمدی جامعه افزایش یافته است. در سال های گذشته، سهم ثروتمندان در توزیع درآمد نیز کاهش یافته است و به همین دلیل شکاف طبقاتی کاهش یافته و نابرابری ها بهبود یافته است. علاوه بر ضریب جینی برای کل کشور، ضریب جینی در مناطق شهری و روستایی نیز موید روند بهبود این شاخص ها طی سال های 1400 و امسال است. در مناطق شهری ضریب جینی از 0.3652 در سال 95 به 0.3822 در سال 97 افزایش یافته و روند کاهشی از سال 1377 (0.3747) شروع شده و در سال 1400 به 0.3691 رسیده است. 0.3669 در 1401.

همچنین در روستاها روند افزایشی ضریب جینی که از سال 95 آغاز شده بود (3538/0) تا سال 1400 (3814/0) ادامه داشت و با پرداخت یارانه نقدی به دهک نهم درآمد روستایی ضریب جینی به 3660/0 می رسد.

اثر افزایش قیمت و تورم ایجاد شده بر دهک های مختلف ضریب جینی را به 0.3512 کاهش داد.

بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، در سراسر کشور، سهم دهک اول درآمدی از سال 95 به 1400 کاهش یافت و وضعیت اقتصادی خانوارهایی که کمترین درآمد را داشتند، بدتر شد. با پرداخت یارانه نقدی سهم خانوارها در دهک اول افزایش یافت و در سال 95 از این سهم هم بیشتر شد و وضعیت مشابه تغییرات سهم درآمد دهک اول در کل کشور مشاهده می شود. دهک ها هم با افزایش قیمت ها و تورم در دهک اول، سهم هزینه خانوارها در دهک اول افزایش یافت و در سال 1401 به 2.39 درصد رسید که در سال 95 بیش از این سهم بود.

  آلمانی ها از ایرانی ها آموختند. حذف این آپشن از خودروهای BMW کلیدی بود

در دهک دهم در سال‌های 95 تا 1400، سهم دهک‌ها تا سال 1378 تقریباً افزایشی نشان می‌دهد (پردرآمدها ثروتمندتر می‌شوند). در سال 1400 این سهم مجددا کاهش یافت و به کمتر از سال 95 رسید که با عدم پرداخت یارانه به خانوارهای دهک 10 کاهش حتی بیشتر از قبل شده است. با افزایش قیمت ها در سال 1401 و کاهش مجدد تورم در آن دهک، این سهم به کمتر از سال 1995 کاهش یافت. سهم دهک دهم در سال 1401 نسبت به سال 1400 کاهش نشان می دهد. سهم این دهک در سال 1401 از سال 95 به دلیل افزایش قیمت ها و تفاوت تورم بین دهک ها کاهش یافته است. از اطلاعات به دست آمده برای دهک های اول و دهم می توان نتیجه گرفت که کاهش ضریب جینی در سال 1401 به دلیل بهبود وضعیت افراد کم درآمد و وخامت وضعیت افراد با درآمد بالا است.

بازگشت سهم کم درآمد به وضعیت سال 95

همچنین گزارش‌های مرکز آمار ایران نشان می‌دهد که سهم درآمدی 20 درصد ارزان‌ترین هزینه‌ها در کل کشور و در مناطق شهری و روستایی در محدوده مشابهی قرار دارد. در کل کشور، این سهم از 1/6 درصد در سال 95 به 9/5 درصد در سال 1400 کاهش یافت. اثر حذف ارز ترجیحی که باعث افزایش قیمت شد، این سهم را در سال 1401 به 2/6 درصد رساند که بالاترین نسبت بین سال های 95 و 94 است. 1401.

همچنین در مناطق شهری، سهم مخارج با ارزان‌ترین 20 درصد از کل هزینه‌ها از 6.7 درصد در سال 95 به 6.5 درصد در سال 1400 کاهش یافت. به دلیل افزایش قیمت ناشی از حذف ارز ترجیحی، این سهم در سال 1401 افزایش یافت در سال 95 به 6.7 درصد رسیده است. لازم به ذکر است که مبالغ بر اساس 1400 ثابت در نظر گرفته شده است و بنابراین این افزایش سهم هزینه در سال 1401 صرفاً ناشی از افزایش قیمت است.

  تغییرات در طرح حرکت پایگاه اطلاع رسانی رجا

همچنین در مناطق روستایی روند تغییر این شاخص مشابه کل کشور است. از 7.3 درصد در سال 95 به 6.7 درصد در سال 1400 کاهش و با پرداخت یارانه نقدی به 6.3 درصد افزایش یافت. این سهم با وجود افزایش قیمت ها هنوز به سهم سال 95 نرسیده است (در سال 1401 به عدد 7 رسید).

در کل کشور سهم 20 درصدی در کل هزینه ها در سال 95 گران ترین سهم هزینه ها بوده و نزدیک به 46.7 درصد بوده و پس از نوسانات مکرر در سال های 1375 تا 1378، مجدداً در سال 1400 به 46.7 درصد رسیده است. با افزایش قیمت ها. در سال 1401 این شاخص به 45.9 درصد کاهش یافت. می توان گفت در بازه زمانی 1374 تا 1401 این شاخص در سال 1401 به کمترین میزان خود رسیده است. در سال 95 این سهم 45.5 درصد بوده است. افزایش قیمت ها به دلیل حذف ارز ترجیحی منجر به کاهش سهم از 45.3 درصد در سال 1400 به 44.6 درصد در سال 1401 شد که نسبت به سال 95 کاهش یافته است. در مناطق روستایی روند تغییرات طی دوره مورد بررسی تردید زیادی وجود دارد روند غالب تغییرات از سال 95 تا 1400 به سمت افزایش این شاخص است و با افزایش قیمت ها، سهم درآمد 20 درصد برتر از کل درآمد 43.4 درصد خواهد بود که کمتر از 1400 و بیشتر از سال 95 است. از آنجایی که کمک های مکرر به دهک های کم درآمد (تا سه برابر یارانه نقدی در برخی مناطق) منجر به بهبود نسبی توزیع درآمد در سال 98 شد، با پرداخت یارانه نقدی به دهک نهم درآمدی، در سال 1401 دوباره شاهد این بهبود خواهیم بود.

پایان/

دیدگاهتان را بنویسید